29 Juni, de dag dat de Litho’s werden aangeleverd.
 |
Eindelijk was het dan zover, na een jaar van overleg zijn nu de exclusieve litho’s van Giacomo Agostini te verkrijgen!
Eerst in overleg met AGO de keuze van de motoren bepaald, uiteindelijk viel de keuze op de nu gepresenteerde serie van drie stuks: AGO op de MV Agusta 500-3 cil. Te Assen/Holland (1968), AGO op de YAMAHA 500-4 cil. Te Imola/Italië (1975) en AGO op de MV Agusta 350-4 cil. Te Assen/Holland (1976).
Zoals meestal op het laatste moment was het weer hectisch en zat ik met vragen en twijfels; zullen de Litho’s exact zo zijn als we voor ogen hadden, zou de drukker het juiste papier hebben gebruikt en zouden de kleuren bij elke afdruk exact zo worden als die van de proefdrukken?
Op het laatste moment, en in de stromende regen, werden de litho’s bezorgd terwijl ik bij het TT van Assen was. |
In Assen, waar ik een interview gaf over mijn passie met MV-Agusta en de renners van weleer voor radio Drenthe, kreeg ik vanuit het huisfront het gerustellende telefoontje, de Litho’s zijn perfect! Tijdens dit amusante interview keken we naar de tijden van Casey Stoner, Chris Vermeulen en Valentino Rossi, die toch niet verder kwam in de regen als een elfde positie. (Maar zich volgende dag weer als vanouds liet gelden, de DOCTOR was weer volledig hersteld)
Opeens werd ik bewust van een geluid wat als muziek in mijn oren klonk, een gehuil van,…………ja natuurlijk een MV Agusta! Volgas verdwijnt hij op de bedeldijk, op het eind schakelt de Agusta roffelend terug en even lijkt het stil. Iedereen wacht in spanning af, AGO komt op de zesde plaats voor de eerste keer door, zou er iets mis zijn met de “Bella Macchina “? Nee toch niet, nu komt hij als vierde door de Veenslang en draaide nu blijkbaar echt het gas open, het klinkt als je favoriete nummer op een CD die je steeds weer wilt horen maar altijd te kort duurt. AGO had het ronderecord gebroken en kwam met een minuut voorsprong binnen……en ik wordt helaas wakker uit deze melancholische terugblik en zie inderdaad een CD welke even voor de luisteraars het fantastische gehuil van de MV-Agusta produceerde en mij meenam naar mijn jeugd en de indrukken die mij, en daardoor ook mijn schilderijen, hebben gevormd. |
 |
 |
Waar hoor je dat vandaag nog, en zullen we dat ooit nog gaan horen? Vandaar dat ik deze “Momentos d ’ ORO” , de gouden jaren uit de motorsport, levendig wil houden, middels mijn schilderijen en litho’s, waar nog meer grote namen zullen volgen.
Henk Stadman
Meer foto's in de gallery!
|
|
